Ελληνική Λέσχη Φωτογραφίας
~
Ο εκλεκτός φίλος και συνάδελφος από τη Θεσσαλονίκη ΛΟΥΚΑΣ ΚΑΣΙΑΡΑΣ δεν αναφέρεται, βέβαια, σε αυτό το άγαλμα, αλλά την ίδια μελαγχολία διακρίνω. Άλλωστε, το "δικό μου" προέρχεται από το ναυάγιο των Αντικυθήρων και είναι μοιραία καταθλιμμένο...
______________
ΛΟΥΚΑ ΚΑΣΙΑΡΑ
Η μελαγχολία του αγάλματος…
Μου φάνηκε στην αρχή μια μελαγχολία πολύ δικαιολογημένη. Στρατιές πολύγλωσσων τουριστών παρελαύνουν καθημερινά μπροστά του εδώ και δεκαετίες. Τον θαυμάζουν, τον μελετούν, τον ερμηνεύουν, αλλά πόσους αληθινά αγγίζει η μελαγχολία του; Πόσοι την αποκωδικοποιούν με ενάργεια; Πόσοι την ανατέμνουν; Το πλέον πιθανό είναι να την αποδίδουν στην απώλεια κάποιου αξιώματος ή στην επίγευση μια πολεμικής ήττας. Η διαχρονικότητα του όμως παραπέμπει στην ίδια την καθημερινή μας ζωή, στην πλοκή των γεγονότων και των πράξεων μέσα στην αέναη ροή του ελληνικού και του παγκόσμιου χωροχρόνου. Άλλωστε αυτό υπαγορεύει και η τηλαυγής ακτινοβολία και διδαχή της αρχαιοελληνικής γλυπτικής τέχνης.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΕΔΩ: http://frear.gr/?p=6230
Ετικέτες;
Άλµπουµ: Κομίζοντας εις την Τέχνην
Αγαπημένο 1 ατόμου
Σχόλιο
Να είσαι καλά, Κατερίνα! Μεστό και φιλόφρον το σχόλιό σου!
Ευχαριστίες, Κώστα! Είδες μελαγχολία το... φιλαράκι;
Μοναδικά όμορφο γλυπτό, που παρά τις άθλιες συνθήκες παραμονής του στη θάλασσα, άντεξε τόσο, όσο να μπορεί υπερήφανα να επιδεικνύει τις άψογη τέχνη του κατασκευαστή του, και τις αρετές του!
Πανέμορφη η λήψη και παρουσίασή σου Γιάννη!
πολύ καλή ανάρτηση φιλαράκι!!!!
Σ' ευχαριστώ πολύ, Δημήτρη!
Πολύ όμορφη ανάρτηση !
Χαίρω και ευχαριστώ για τις ευάριθμες μεν, αλλά ευμενείς κρίσεις σας, φίλες και φίλοι μου!
Μάκη μου, πολύ εποικοδομητική η συμμετοχή σου!
Σοφιάννα μου, άγγιξα την ευαίσθητη χορδή σου, χαχα.
πολύ ωραία ανάρτηση Γιάννη!
ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ........
© 2024 Created by G.D.Christoloukas.
Με την υποστήριξη του
Πρέπει να είστε μέλος του "Φωτογραφικό Ταξίδι" για να προσθέσετε σχόλια!
Γίνετε μέλος του "Φωτογραφικό Ταξίδι"