Ελληνική Λέσχη Φωτογραφίας
Σ' ένα κιτρινισμένο δάσος ήταν ένα σταυροδρόμι, και εγώ Λυπόμουν που να πάρω και τους δυό τους δρόμους δε γινόταν, Γιατί ένας ταξιδιώτης ήμουν, στάθηκα πολύ καιρό Και κάτω κοίταζα τον ένα ως το μακρυνό Σημείο που έγερνε και μέσα στα χαμόκλαδα χανόταν. Ύστερα, δίκαια κι ωραία, πήρα, αποφασισμένος, Τον άλλο δρόμο, κι ίσως να ήτανε και τυχερό Μια κι ήτανε απάτητος, χορταριασμένος· Αν και εκεί μπροστά μου ήτανε φθαρμένος· Στην αρχή τους ήταν όμοιοι και οι δυό. Όμοιοι απλώνονταν μπροστά μου εκείνο το πρωί Στα φύλλα επάνω ούτε βήμα δε φαινόταν να' χει κάνει πίσω. Ώ ! άφησα τον πρώτο για μια άλλη μέρα ! Επειδή Όμως ήξερα πως ο ένας δρόμος σε άλλον οδηγεί Αμφέβαλλα αν ποτέ μου θα μπορούσα να γυρίσω πίσω. Σε κάποιο τόπο θα το λέω μετά από καιρό Αναστενάζοντας χρόνια και χρόνια μετά: Πως σ' ένα δάσος ήταν ένα σταυροδρόμι, κι εγώ – Πήρα τον δρόμο τον λιγότερο πεπατημένο,
Ρόμπερτ Φροστ σε μετάφραση Δάφνης Χρονοπούλου
Ετικέτες;
Άλµπουµ: Ομίχλη στο λόφο Φιλέρημου
Σχόλιο
Ωραιότατη λήψη και ανάρτηση Μιχάλη!
Πολύ ωραία ιδέα και δουλειά Μιχάλη μου!!
Πολύ όμορφη λήψη!
Πάρα πολύ όμορφη!
Ατμοσφαιρική και πολύ, πολύ καλή λήψη και επεξεργασία Μιχάλη !!!
Πολύ ωραία η ανάρτησή σου Μιχάλη! Μάλλον ο Ηρακλής είχε βρει την απάντηση σε αυτά τα διλήμματα επιστρατεύοντας ως βασικό κριτήριο το συλλογικό και όχι το ατομικό καλό! Για να δούμε τελικά πόσο πιο μπροστά ήταν σε φιλοσοφικές σκέψεις οι πρόγονοί μας... :)
Εξαιρετική η εικόνα σου Μιχάλη και πολύ ατμοσφαιρική!!Μου αρέσει πολύ και ο συνειρμός σου με τους δύο δρόμους!!
Υπέροχο το σκηνικό σου, Μιχάλη, με την ομίχλη, τις αντανακλάσεις στη βρεγμένη άσφαλτο και την προοπτική της δενδροστοιχίας (με τις δύο πινακίδες να μοιάζουν λίγο περιττές)! Τα δύο μοντέλα σου και πάλι πρωταγωνιστές, ιδίως εδώ, που παίρνουν τον ρόλο του ποιητή στο δίλημμά του!
Το συγκεκριμένο ποίημα Ο δρόμος που δεν πάρθηκε (taken) είναι διάσημο κυρίως για την "εύκολη ανάγνωσή" του και παρερμηνεία του, καθώς το μήνυμα του Frost ταυτίζεται με την αντισυμβατική στάση και τη διεκδίκηση της διαφορετικότητας του ατόμου, αν και ο ίδιος προειδοποιούσε τους ακροατές του: "Πρέπει να είστε προσεκτικοί. Είναι ένα ζόρικο ποίημα, πολύ ζόρικο". Δεν αποκλείεται, λοιπόν, να επιδίωκε ακριβώς το αντίθετο: Να αποδομήσει, δηλαδή, αυτό το ατομικιστικό παραλήρημα που μας κατέχει πολλές φορές και που οδηγεί συχνά σε αδιέξοδα και αποτυχίες. Το αναστενάζοντας χρόνια και χρόνια μετά δεν αποπνέει και πολλή ικανοποίηση επιτυχίας... Το πολύ-πολύ να έχουμε να αφηγούμαστε στα καφενεία ή στα κομμωτήρια (γαρνίροντας και με μπόλικη σάλτσα) πόσο "επαναστάτες" υπήρξαμε στα νιάτα μας και πόσους τσαντίζαμε με αυτό... Αλλά στη λογοτεχνία -και κατ' εξοχήν στην ποίηση- τα πάντα είναι ανοιχτά. Και ο Frost ενδέχεται να έκανε πλάκα επισείοντας το δήθεν "ζόρικο" του πράγματος.
Πάρα πολύ ωραία λήψη.
© 2024 Created by G.D.Christoloukas.
Με την υποστήριξη του
Πρέπει να είστε μέλος του "Φωτογραφικό Ταξίδι" για να προσθέσετε σχόλια!
Γίνετε μέλος του "Φωτογραφικό Ταξίδι"