Ελληνική Λέσχη Φωτογραφίας
Εστιατόριο Amente Λευκάδα.
Είναι κρίμα να χάνουμε έτσι την πραγματική ζωή.
ISO 80, 50mm, f 1.8, 1/1400 sec
June 13th 2026
Ετικέτες;
Αγαπημένο 1 ατόμου
Σχόλιο
Υπέροχη λήψη, Σπύρο! Στα αγαπημένα και λόγω του γόνιμου διαλόγου που αναπτύχθηκε!
Ένα τελευταίο σχόλιο, στην όμορφη συζήτηση που ανοίξαμε…
Φίλε μου Σπύρο, φυσικά και δεν απαιτώ η πλειονότητα να σκεφτεί με τον δικό μου τρόπο…
Η επεξήγησή σου δίνει μια πολύ ενδιαφέρουσα κοινωνική διάσταση στη λήψη σου και καταλαβαίνω απόλυτα την κριτική σου ματιά απέναντι στην "κουλτούρα των likes".
Ωστόσο, η ομορφιά της φωτογραφίας είναι ότι, μόλις βγει από τον φακό, ανήκει και στον θεατή. Εσύ είδες μια κατασκευασμένη στιγμή για τα social media, ενώ εγώ είδα τη διαχρονική ανθρώπινη ανάγκη να μοιραζόμαστε την ομορφιά — ακριβώς όπως κάνουμε κι εμείς οι ίδιοι στα φωτογραφικά μας στέκια αναζητώντας την αλληλεπίδραση.
Ίσως τελικά η φωτογραφία σου να είναι τόσο σπουδαία ακριβώς γι' αυτό : επειδή καταφέρνει να θέσει το ερώτημα για το πώς μερικές φορές, επιλέγει ο καθένας μας να ζει και να καταγράφει τη στιγμή. Και το ότι εσύ εκείνη την ημέρα επέλεξες απλώς να χαρείς το δειλινό χωρίς να το φωτογραφίσεις, κάνει την παρατήρησή σου ακόμα πιο αυθεντική!
Να περνάς καλά φίλε μου στο νησί σου, μετά την ταλαιπωρία σου στη ζώνη του πυρός…
Φίλε Γιώργο θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου εάν η πλειονότητα σκέφτονταν με τον δικό σου τρόπο.
Εντουτοις η πραγματικότητα είναι λίγο διαφορετική.
Συμπέρασμα: Δημιουργεί κάποιου είδους video,ένα κοινώς λεγόμενο story για τα κοινωνικά δίκτυα.
Όλα θυσία στον βωμό των likes. Και βεβαίως έπεται και συνέχεια…. Έτσι εξηγείται το *κριμα* στο σχόλιο της φωτογραφίας.
Δεν είχα σκοπό να κάνω ένα τέτοιο σχόλιο αλλά δεν είναι και σωστό να ωραιοποιούμε τα σημεία των καιρών. Παρεπιπτόντως την ημέρα εκείνη δεν τράβηξα ηλιοβασίλεμα. Απλά το χάρηκα.
Σε αυτό πιστεύω θα συμφωνήσουμε όλοι.
Υπεροχη στιγμη Σπυρο επιασεs που αποτυπωνη την σημερινη.. δυστηχωs πραγματικοτητα.....!
Τα σχόλιά σας και κυρίως της Κατερίνας, με έκαναν να σκεφτώ αρκετά το θέμα... «χάνουμε στιγμές» (;)
Η τεχνολογία και το βλέμμα δεν αλληλοαναιρούνται. Το να σηκώσεις το κινητό ή τη μηχανή για μερικά δευτερόλεπτα, δεν σε αποσπά από τη φύση, είναι ο δικός σου τρόπος να της πεις «σε είδα, με συγκίνησες και θέλω να σε κρατήσω μαζί μου».
Η φωτογραφία σου Σπύρο είναι πετυχημένη όχι γιατί καταδικάζει την οθόνη (του κινητού), αλλά γιατί καταγράφει μια σύγχρονη ανθρώπινη συνήθεια με ομορφιά, φως και αρμονία.
Το ηλιοβασίλεμα συμβαίνει μόνο μία φορά. Κι όμως, μπροστά σε αυτή τη μοναδική στιγμή, κάποιοι σηκώνουν το κινητό αντί να σηκώσουν το βλέμμα.
Φωτογραφίζουμε το φως, το αποθηκεύουμε, το μοιραζόμαστε… και ίσως ξεχνάμε να το ζήσουμε.
Γιατί η οθόνη μπορεί να κρατήσει την εικόνα, όχι όμως τη στιγμή.
Είναι κρίμα να χάνουμε έτσι την πραγματική ζωή.....
Και υπάρχει μια υπέροχη ειρωνεία, Σπύρο, εμείς βλέπουμε αυτή τη σκηνή επειδή κάποιος άλλος την έκανε φωτογραφία ,αλλά η φωτογραφία μας καλεί ακριβώς να θυμηθούμε να κοιτάμε από την οθόνη προς τη ζωή. Αυτό, για μένα, είναι που κάνει τη λήψη πραγματικά πετυχημένη. Εξαιρετικό στιγμιότυπο με συναίσθημα!!!
Υπέροχη φωτογραφία Σπύρο!
Όλα εξαιρετικά, αλλά εκείνο το κινητό με τον ήλιο στην οθόνη του με... κράτησε... θαυμάσια στιγμή...
Ομορφη ανάρτηση. Σπύρο! Ομολογώ πως κι εγώ δεν θα αντιστεκόμουν στον πειρασμο να καταγράψω ένα τόσο όμορφο ηλιοβασίλεμα!
© 2026 Created by G.D.Christoloukas.
Με την υποστήριξη του
Πρέπει να είστε μέλος του "Φωτογραφικό Ταξίδι" για να προσθέσετε σχόλια!
Γίνετε μέλος του "Φωτογραφικό Ταξίδι"