Αποχωρισμός

Σχόλιο

Σχόλιο από τον/την Χρήστος Μαρούλης στις 6 Σεπτέμβριος 2026 στις 12:19

Πολύ καλός τίτλος, θαυμάσιο κάδρο, εξαιρετική λήψη και επεξεργασία, Σπύρο!  Στα αγαπημένα, φίλε!  Ο καλλιτέχνης εκπληκτικός!

Σχόλιο από τον/την Τσακριλής Λάμπρος στις 31 Αύγουστος 2026 στις 14:45

Υπέροχη η λήψη και η επεξεργασία, Σπύρο! Το γεγονός που αποτέλεσε την αφόρμηση για το συγκεκριμένο έργο τέχνης εξακολουθεί να μας συγκινεί και δεν θα πάψει ποτέ να αποτελεί πληγή που δεν κλείνει και δεν πονά ακόμη τον ελληνισμό!

Σχόλιο από τον/την Σπύρος Ζαφειρατος στις 31 Αύγουστος 2026 στις 11:27

Ναι είναι για τα 100 χρόνια από την Μικρασιατική Καταστροφή, όπως λέω και στο υπόμνημα κάτω από την φωτογραφία. Βρήκα και μια ταμπέλα που έλεγε τα στοιχεία που παραθέτω.

Σχόλιο από τον/την ΓΙΏΡΓΟΣ ΑΓΓΈΛΗΣ στις 31 Αύγουστος 2026 στις 10:23

Εάν συνδέεται με το 1922, είναι ακόμα πιο συγκινητικό...

Σχόλιο από τον/την Σπύρος Ζαφειρατος στις 30 Αύγουστος 2026 στις 22:31

Ευχαριστώ Γιώργο και Κατερίνα. Γιώργο είναι από μάρμαρο. Προτίμησα την συγκεκριμένη επεξεργασία για να υπέρ τονίσω το άγαλμα. Με συγκίνησε η ιδέα του αποχωρισμού και ο τρόπος που τον αποδίδει ο καλλιτέχνης πολύ δε περισσότερο όταν αναφέρεται στην περίοδο 1922. 
Έχεις δίκιο το άγαλμα είναι σχετικά πρόσφατο.

Σχόλιο από τον/την ΓΙΏΡΓΟΣ ΑΓΓΈΛΗΣ στις 30 Αύγουστος 2026 στις 22:11

Εξαιρετική φωτογραφία Σπύρο, με θαυμάσιο αποχρωματισμό!
Ο αποχρωματισμός αναδεικνύει υπέροχα το θέμα σου...

Στην ιχθυόσκαλα, πήγαινα συχνά, δεν το θυμάμαι... μάλλον τα τελευταία χρόνια τοποθετήθηκε...
Δεν μου μοιάζει για ξύλινο όμως... πέτρινο νομίζω πως είναι...

Με το καλό να έρθεις  φίλε...

Σχόλιο από τον/την katerina xatziavramoglou στις 30 Αύγουστος 2026 στις 20:24

Πανέμορφο θέμα και λήψη, Σπύρο, αυτό που με συγκινεί περισσότερο είναι ότι τα πρόσωπα του γλυπτού δεν φαίνονται. Δεν χρειάζεται. Η αγκαλιά  τα λέει όλα, δύο άνθρωποι που κρατιούνται ο ένας από τον άλλον τη στιγμή που η Ιστορία τούς αναγκάζει να χωρίσουν.

Και υπάρχει κάτι ακόμη εξαιρετικά δυνατό, η μορφή βρίσκεται μόνη μέσα σε έναν μεγάλο, σχεδόν άδειο χώρο. Το χορτάρι, ο δρόμος, ο ορίζοντας και ο ουρανός δημιουργούν μια αίσθηση ξεριζωμού και απουσίας. Σαν να έχει μείνει πίσω μόνο η μνήμη εκείνων που έφυγαν.

Μου αρέσει επίσης το θερμό χρώμα του ξύλου σε σχέση με την σχεδόν μονόχρωμη τονικότητα της φωτογραφίας!!