Ελληνική Λέσχη Φωτογραφίας
Μια παλαβη μ' ανεστησε
σκιαζοταν την σκια μου διπλα της
μου ζηταγε να τηνε συναντω χωρις φεγγαρι
ξεχωμα στα λιοπυρια...
Με ρωταγε μεχρι που φτανει το νερο , να σκαψει
κι αν η γεωτρηση μου ανασαινει την αγαπη
σαν λικνιζομουνα σε λεξεις παραθυρια
σε μια μυλοπετρα ετρεχε να κλαψει
να ισοπατησει την σιωπη...
Μα πως μπορεις ν ' αγαπησεις αλλη;
καποια που δεν δροσιζει το πρωινο για την δουλεια σου
Αγαπησες ποτε σου την σκια μου;
η μονο την σταυρωνεις μες στον δρομο;
Μια παλαβη μ' αγαπησε
κι ολα τον Θειο Δρομο τους θα παρουν...
Ετικέτες;
Σχόλιο
Πολύ καλή λήψη Βασίλη μου!!
Ευχαριστω σας παιδια!
Θαυμάσια λήψη εγκατάλειψης Βασίλη και πολύ αρεστό το κείμενο σου!!
Εξαιρετική φωτογραφία εγκατάλειψης Βασίλη!
Υπέροχη η ανάρτησή σου, Βασίλη! Μου αρέσει το θέμα σου, το κάδρο που επέλεξες, αλλά και οι στίχοι σου, επίσης!
Πολύ ωραία λήψη με πολύ καλή ποιητική συνοδεία, Βασίλη!
Η ομορφιά καταγραφής της εγκατάλειψης στα ύψη της Βασίλη !!!
Η φωτογραφία ταιριάζει εξαιρετικά με το ποίημα, γιατί δείχνει ένα παλιό, ταλαιπωρημένο παράθυρο , σκασμένο, σκουριασμένο, αλλά ακόμη όρθιο και ανοιχτό στο φως. Κάτι που έχει περάσει καταιγίδες, κράτησε μέσα του σιωπές, αλλά εξακολουθεί να βλέπει προς τα έξω. Έτσι η εικόνα δεν εικονογραφεί απλώς τον τίτλο,
σχολιάζει ποιητικά την ίδια την ανθρώπινη καρδιά.
Ο ποιητικός σου λόγος είναι συμβολικός, σχεδόν ονειρικός., Βασίλη!
Πολύ καλό αποτέλεσμα εικόνας και λόγου!
Δεν υπάρχουν γενέθλια σήμερα
© 2025 Created by G.D.Christoloukas.
Με την υποστήριξη του
Πρέπει να είστε μέλος του "Φωτογραφικό Ταξίδι" για να προσθέσετε σχόλια!
Γίνετε μέλος του "Φωτογραφικό Ταξίδι"