Ελληνική Λέσχη Φωτογραφίας
Το Ηράκλειο δεν είχε πηγές νερού και οι κάτοικοι του χρησιμοποιούσαν πηγάδια και δεξαμενές που αποθήκευαν το νερό της βροχής. Χάρη όμως στον Μοροζίνι, το νερό από το βουνό Γιούχτας στις Αρχάνες έφθασε στο Ηράκλειο με αγωγό μήκους 15 χιλιομέτρων. Το έργο χρειάστηκε 14 μήνες για να ολοκληρωθεί και εγκαινιάστηκε στις 25 Απριλίου 1628, ημέρα γιορτής του Αγ. Μάρκου, προστάτη της Βενετίας.Η δεξαμενή του συντριβανιού βρίσκεται πάνω σε κυκλικό κρηπίδωμα και αποτελείται από οκτώ λοβούς, σχήμα το οποίο διευκόλυνε περισσότερους ανθρώπους να γεμίζουν τα σταμνιά τους ταυτόχρονα. Σε κάθε λοβό μπορούσαν να βουτήξουν τα δοχεία τους περίπου πέντε άνθρωποι.Οι λοβοί του συντριβανιού εξωτερικά είναι διακοσμημένοι με ανάγλυφα θέματα παρμένα από την ελληνική μυθολογία, κυρίως τρίτωνες, δελφίνια και νύμφες, μυθικά όντα που σχετίζονταν με το υγρό στοιχείο. Στο κέντρο κάθε λοβού τοποθετληθηκαν τα οικόσημα του δόγη, του δούκα, των συμβούλων και του Μοροζίνι.Στο κέντρο του συντριβανιού πάνω σε ψηλό οκτάπλευρο βάθρο κάθονται τέσσερα περήφανα λιοντάρια, που από τα στόματά τους τρέχει νερό. Το λιοντάρι δεν συνηθίζεται σε κρήνες, καθώς είναι ζώο που δεν σχετίζεται με το νερό, αλλά στην περίπτωση αυτή χρησιμοποιήθηκε σαν το σύμβολο της δύναμης των Ενετών. Η κρήνη Μοροζίνι είναι το τελευταίο τμήμα του μεγάλου υδρευτικού έργου του Ηρακλείου, και στα θεμέλια της κρύβει την υπόγεια δεξαμενή, όπου έρχονταν το νερό με επιφανειακούς και υπόγειους αγωγούς από τις Αρχάνες, 15 χιλιόμετρα μακριά από το Ηράκλειο. Εντυπωσιακός είναι ο έξυπνος τρόπος που είχαν επινοήσει οι Ενετοί για να κάνουν το νερό να αναβλύζει από το στόμα των λιονταριών, χωρίς τη χρήση κάποιας αντλίας που θα το ανέβαζε από την υπόγεια δεξαμενή.Το νερό λόγω της υψομετρικής διαφοράς των Αρχανών σε σχέση με το Ηράκλειο έφτανε με φυσική ροή στην υπόγεια δεξαμενή κάτω από το συντριβάνι. Η δεξαμενή συνδεόταν με το συντριβάνι με μια κατασκευή με σχήμα πυραμίδας, πλατιά στη βάση και στενή στην κορυφή (έξοδο), που αύξανε την πίεση του νερού, το ανέβαζε στο συντριβάνι και το έκανε να αναβλύζει με ορμή από το στόμα των 4 λιονταριών.(Oλοκληρη στα σχολια)
Ετικέτες;
Θέση: Η κρήνη Μοροζίνι
Σχόλιο
Πολύ καλή σύνθεση!
Ωραια και οπως παντα με εμπεριστατωμενες πληροφοριες Καιτη!!
Οπως πάντα μια τρομερή ανάρτηση που δε μπορώ να μη κάνω like!!
ευχαριστω πολυ !
Πολύ όμορφη λήψη και ενημέρωση!!!!
Ωραία καταγραφή σε ένα ιστορικό μνημείο και με πολύ καλή ενημέρωση. Καίτη σε ευχαριστούμε.
Αυτή είναι, Καίτη, η πικρή αλήθεια! Ευρωπαίοι "πεπαιδευμένοι" ρήμαξαν το Παγκόσμιο Μνημείο!
Αντιγράφω από το υλικό που μου έστειλες:
Από την 26η έως και την 27η Σεπτεμβρίου 1687 η πυρκαγιά έκαιγε τα πάντα στο πέρασμά της, καταστρέφοντας και τα κτίσματα πέριξ του Παρθενώνα. Οι Βενετοί, όταν αντελήφθησαν την καταστροφή του ναού, ξέσπασαν σε ζητωκραυγές «Ζήτω η Δημοκρατία μας»! Στις 28 Σεπτεμβρίου οι Τούρκοι παραδόθηκαν στους πολιορκητές.
Στις 4 Δεκεμβρίου 1687 η Γερουσία της Βενετίας με έγγραφό της μεταξύ άλλων αναφέρει στον Μοροζίνι: «...Εξουσιοδοτούμε την Υμετέρα Σύνεση να αφαιρέσει και να μας αποστείλει εκείνο που έκρινε πιο σπουδαίο και πιο καλλιτεχνικό...». Η λεηλασία της Ακρόπολης των Αθηνών και του Παρθενώνα είχε αρχίσει.
Ο Μοροζίνι επέλεξε τα καλύτερα διατηρημένα αγάλματα του δυτικού αετώματος και τα απέσπασε από τη θέση τους. Ανάμεσα σ’ αυτά ήταν τα άλογα της Αθηνάς και ο Ποσειδώνας. Τα αγάλματα αυτά, όμως, καταστράφηκαν κατά την απόσπασή τους από το αέτωμα.
Ο Παρθενώνας προ της καταστροφής του από τους Βενετούς ήταν σχεδόν ακέραιος. Το μνημείο είχε μεν μετατραπεί σε τζαμί, αλλά οι Τούρκοι δεν επέτρεπαν την απόσπαση ούτε του μικρότερου μαρμάρινου λίθου. Μετά την καταστροφή όμως, είχε εγκαταλειφθεί ως κτίριο άνευ σημασίας και έτσι δόθηκε η άδεια στον λόρδο Έλγιν για απόσπαση «ορισμένων τεμαχίων».
Στο ημερολόγιο μιας Γερμανίδας κυρίας επί των τιμών αναφέρεται: «Ο κόσμος δεν θα μπορέσει να κτίσει ξανά ένα τέτοιο όμορφο αριστούργημα».
Οι Τούρκοι χρησιμοποιούσαν τον Ιερό Βράχο ως μπαρουταποθήκη και ο Μοροζίνι παραβλέποντας την αξία των μνημείων, έδωσε εντολή στα πυροβόλα -που βρισκόταν στο Λόφο των Μουσών- για τον βομβαρδισμό τους, στις 26 Σεπτεμβρίου του 1687.
Όπως είπε αργότερα στην κυβέρνηση της Βενετίας «μία τυχαία βολή, είχε ως αποτέλεσμα να ανατιναχτεί η τουρκική πυριτιδαποθήκη και μαζί της τμήμα του Παρθενώνα».
Λίγες ημέρες αργότερα, στρατιώτες του Μοροζίνι, επιχείρησαν να αποκαθηλώσουν τμήμα από τη δυτική πλευρά του ναού, στο οποίο απεικονίζονταν τα άλογα της Αθηνάς.
Στην προσπάθεια τους, λόγω αδέξιων χειρισμών, το τμήμα αποσπάστηκε και έπεσε στο έδαφος όπου και θρυμματίστηκε. Τη χαριστική βολή στο μνημείο έδωσε ο λόρδος Έλγιν 110 χρόνια αργότερα.
Πολύ καλό κλικ Καίτη !!!
Πολύ ενημερωτικό σχόλιο φίλη
Πασίγνωστο στο Πανελλήνιο το σήμα κατατεθέν του Χάνδακα και "ανάγλυφα" δοσμένο, αλλά με συνάρπασε η τεχνική ιστορία του έργου, Καίτη!!!
Απίστευτη τεχνογνωσία για τις αρχές του 17ου (αν και τα ρωμαϊκά υδραγωγεία έχουν αφήσει και στην Γαληνοτάτη την κληρονομιά τους) και εκπληκτική η φάρσα της Ιστορίας, καθώς ο Φραντσέσκο Μοροζίνι ήταν αυτός που επέπρωτο να γκρεμίσει αργότερα τον μισό Παρθενώνα!
© 2025 Created by G.D.Christoloukas.
Με την υποστήριξη του
Πρέπει να είστε μέλος του "Φωτογραφικό Ταξίδι" για να προσθέσετε σχόλια!
Γίνετε μέλος του "Φωτογραφικό Ταξίδι"